Wspieranie procesu terapii logopedycznej – jak zbudować nawyk ćwiczeń w domu

Skuteczna terapia wymaga nie tylko profesjonalnej wiedzy i umiejętności logopedy, ale także aktywnego udziału rodziców w procesie terapii. Rodzice odgrywają kluczową rolę w procesie nauki i rozwoju mowy, ponieważ to oni spędzają najwięcej czasu z dzieckiem poza gabinetem logopedycznym. Ich zaangażowanie i wsparcie są niezbędne dla utrzymania ciągłości terapii oraz motywacji dziecka do ćwiczeń.
Poniżej podam kilka wskazówek, które mogą pomóc rodzicom i dzieciom utrzymać regularność i zaangażowanie, a tym samym zbudować nowy nawyk.
• Ustalenie, w miarę możliwości, stałego czasu na ćwiczenia.
• Stworzenie przyjaznego środowiska.
Miejsce, w którym odbywać się będą ćwiczenia powinno być bezpieczne, komfortowe i sprzyjać koncentracji. Może to być stolik z krzesłami lub wygodna przestrzeń na podłodze .
• Włączenie dziecka w proces planowania poprzez wybór ćwiczenia lub gry logopedycznej. To zwiększy jego zaangażowanie i motywację do pracy.
• Znajdowanie kreatywnych sposobów na urozmaicenie ćwiczeń, aby były dla dziecka atrakcyjne (nauka przez zabawę).
• Ustalenie celów krótkoterminowych.
Podział ćwiczeń na mniejsze etapy i ustalenie realistycznych celów dla każdego z nich. To pomoże dziecku poczuć satysfakcję z osiągnięć i utrzymać motywację do dalszej pracy.
• Przestrzeganie ustalonego wspólnie harmonogramu ćwiczeń.
W sytuacji odmowy ze strony dziecka należy dotrzeć do przyczyny i wspólnie ustalić alternatywę, np. wyjątkowo zmiana pory wykonania konkretnego ćwiczenia lub wybór innego niż zaplanowane.
Nigdy nie ćwiczyć na siłę, gdyż pod wpływem presji i stresu dziecko i tak nie przyswoi nowych umiejętności.
• Włączenie rodziny do procesu.
Nie tylko rodzice, ale także rodzeństwo i dziadkowie mogą przyłączyć się do zabaw logopedycznych.
Dziecko dzięki temu nie będzie odczuwało niesprawiedliwości, że tylko ono ma dodatkowe zadania.
• Opowiadanie o tym, jaką radość sprawia wspólna zabawa, nazywanie emocji, opisywanie wysiłku jaki dostrzegamy, omawianie najdrobniejszych postępów.
• Pozytywne nastawienie i cierpliwość.
Warto pamiętać, że postępy mogą być powolne, a niektóre dni mogą być trudniejsze niż inne.

Alicja Więckowska
Logopeda , pedagog specjalny


Źródło:
Forum Logopedy ( marzec/ kwiecień 2025) , wyd. Forum Media Polska , Poznań

Podobne wpisy

  • Mowa bezdźwięczna

    Czym jest mowa bezdźwięczna? Mowa bezdźwięczna jest zaburzeniem mowy, w którym zniekształceniu podlega fonologiczna korelacja dźwięczności,  polegająca na zastępowaniu spółgłosek dźwięcznych ich odpowiednikami bezdźwięcznymi. Zamiana głosek przedstawia się następująco: Mowa bezdźwięczna prowadzi do odkształcenia dźwiękowej postaci wyrazów,  np. fata zamiast wata, nuta zamiast nuda, krapi zamiast grabi itd.. Jakie są przyczyny mowy bezdźwięcznej? Wymowa bezdźwięczna rzadko jest trudnością izolowaną, zwykle towarzyszą…